آنان را در هم خواهد شكست و بنياد و دنبالهء ايشان را از هم خواهد گسست ( 1 ) ؛ و فرجامى رنجبار ( 2 ) ، برايشان پيش خواهد آورد . آن روز كه فرستادهء خود را به سوى شما گسيل كردم ، خود نيز به سوى دشمن روانه گشتم . هنگامى كه وى نزد شما آمد ، با بهترين نيروى رزمى و درست‌ترين انديشه ، براى كارزار با دشمن بپاخيزيد ؛ خداوند شما را ببخشاياد . آفريدگار پاداشتان را دو چندان و گناهانتان را سبك گرداناد . درود و بخشايش خدا بر شما باد . خالد اين نسخه‌ها را با نبطيان شام كه همراه مسلمانان و جاسوسان و پيكهاى پيادهء ( 3 ) آنان بودند ، فرستاد . مسلمانان به ايشان بخشش مىكردند و آنان را گرامى مىداشتند . 1 . نيز بنگريد : تبيان 4 / 448 ذيل آيه 71 سورهء اعراف ( وَ قَطَعْنا دابِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا . . . ) . - م . 2 . بنگريد : تبيان 5 / 284 - 85 ذيل آيهء 99 سورهء توبه ( عليهم دائرة السّوء ) . - م . 3 . الفيج : رسول السّلطان على رجليه . . . و هو فارسىّ : فيج كه جمع آن فيوج است ، به معنى پيك پيادهء پادشاه است . اين واژه ، معرب و گويا اصل آن ، پيك بوده است ( جواليقى ص 243 ؛ لسان 2 / 350 ) . - م . ( 1 ) ( 302 مكرّر / 10 ) خالد به أبو بكر نامه مىنويسد و او را از پيروزى در أجنادين ، آگاه مىسازد . الأزدى ( دو نسخهء خطّى پاريس ) ، ورق 25 / ب ( 47 / الف - ب ) . خالد دربارهء پيروزى بخشيدن خداى - عزّ و جلّ - بر او و مسلمانان ، به أبو بكر نامه نوشت : به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر به بندهء خدا أبو بكر ، جانشين پيامبر خدا ( ص ) از خالد بن وليد ، شمشير آختهء خدا بر مشركان . درود بر تو ( در نسخه‌اى « درود خدا بر تو » آمده است ) . به راستى كه من همراه تو ، آفريدگارى را مىستايم كه جز او خدايى نيست . اما بعد ، اى صدّيق ! من به تو گزارش مىكنم كه ما و مشركان با هم ديدار كرديم . آنان در أجنادين براى رويارويى با ما ، لشكرهايى انبوه گرد آورده و صليبها را بالا بردند و كتابهاى خود را گشودند و سوگند ياد كردند كه تا ما را از ميان نبرند و از سرزمين خويش بيرون نرانند ، آرام نگيرند . ما با پشت‌گرمى به خدا ، روى بر ايشان نهاديم . نخست با نيزه بر آنان تاختيم و سپس دست به شمشير برديم و آنها را بر سر ايشان كوفتيم . سپس خداوند ، وعدهء خود را